Το βοτάνι της μέθεξης

I'd climb a mountain,

if I had to.

And risk my life,

so I could have you.

(Tracy Chapman: “For my lover”)

Λένε πως στο Πήλιο ευδοκιμεί η μεγαλύτερη ποικιλία βοτάνων παγκοσμίως. Έλα όμως που το πλέον πολύτιμο εξ αυτών, του οποίου καίτοι η ευωδία φθάνει χιλιόμετρα μακριά, δεν είναι γνωστό. Γιατί η ύπαρξή του αποκαλύπτεται μονάχα σ’ εκείνον που ξέρει να διακρίνει το αληθινό από το ψεύτικο και που θα το αναζητήσει πραγματικά, με καθάρια ειλικρινή καρδιά. Σε αυτόν που θα επιμείνει, θα κοπιάσει, θα γκρεμοτσακιστεί, θα ματώσει, θα τα βάλει με θεούς και δαίμονες, θα κοντέψει να λυγίσει από την κούραση γυρεύοντάς το. Βλέπεις, η αξία του δεν μετριέται με όλα τα πλούτη του κόσμου μα με το πλήθος των παλμών της καρδιάς, που ολοένα και πυκνώνουν σαν το πλησιάζει, ολοένα και ηχούν πιο δυνατά στη θέα της μοναδικότητάς του.

Και σαν καταφέρει να φθάσει στην απάτητη κορυφή όπου βρίσκεται το τέλος της πολυδαίδαλης διαδρομής του, έχοντας μπροστά του την κορωνίδα, την πεμπτουσία, της ζωής του, κοντοστέκεται, απλώνει το χέρι να το αγγίξει αναφωνώντας με όλη τη δύναμη της ψυχής του:

Είναι αλήθεια λοιπόν!

Ναι το διακρίνω! 

Στο μέτωπό σου αντικρίζω τον άσπιλο κρίνο. 

Τα μάγουλά σου ρόδα λαμπερά. 

Άνθη αμάραντα και θαλερά. 

Μα στη θωριά σου βλέπω εκείνο, 

το άλλο μου μισό.

Κι αυτό τραντάζει το Είναι μου συθέμελα…