Το άλλοτε φωτεινό βασίλειο
του Σωρέ βρίσκεται τώρα στη γη του χαμένου ορίζοντα. Ο σημερινός βασιλιάς του κείται
μεταξύ του σκοταδιού και του πάγου που το έχει καλύψει, απ’ άκρη σ’ άκρη. Εκεί,
πλέον, ο ήλιος δεν ανατέλλει και τα αστέρια δεν λάμπουν. Ολάκερη η επικράτεια
έχει παγώσει, μα πιότερο οι καρδιές των κατοίκων της. Στην γη αυτή δεν υπάρχει
αύριο. Σε ετούτη τη γη η ζωή λιώνει αργά και βασανιστικά όπως το κερί. Εδώ οι
άνθρωποι είναι αλυσοδεμένοι με την άβυσσο και το γνωρίζουν.
Κι όμως! Κάποια
εποχή, όταν στο Σωρέ έρεε άφθονο το μέλι και το γάλα, τα πράγματα ήταν
διαφορετικά. Η χώρα τους ήταν φωτεινή, ήταν αξιοθαύμαστη κι ευτυχισμένη. Τότε;
Τι συνέβη και κατέληξαν εδώ;
Πολύ απλά απαρνήθηκαν
την αρχέγονη ζωοποιό δύναμη, εκείνη που με μία της πνοή μετατρέπει τα άψυχα σε
έμψυχα.
Κι από τότε έπεσαν σε
ανείπωτη θλίψη και πάγωσαν. Μέχρι και το έως εκείνη την στιγμή όνομα του
βασιλείου τους άλλαξε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου