La revolución tomó un día (Η Επανάσταση άργησε μια ημέρα)

Σύνοψη

Οι Φιντέλ Κάστρο και Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, μετά την ανατροπή του Κουβανού δικτάτορα Μπατίστα το 1959, συνεργάζονται σε κυβερνητικό επίπεδο. Στις 23 Φεβρουαρίου του 1961 ο Κάστρο διορίζει τον Τσε υπουργό Βιομηχανίας. Την ίδια ημέρα ο Κάστρο καλεί τον Τσε στο Saratoga, το παλαιό αριστοκρατικό ξενοδοχείο της Αβάνας. Όμως, μία σκιά δείχνει να διχάζει τους δύο άνδρες. Η σκιά αυτή ακούει στο όνομα  Έλενα Σιμάνοβα. Είναι η ανηψιά του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Νικίτα Χρουτσώφ. Μέλος της κουβανικής επανάστασης η πανέμορφη Ρωσίδα κλέβει τις καρδιές των δύο ισχυρών ανδρών. Μία διαμάχη γοητείας διαδραματίζεται μεταξύ των δύο για τα μάτια της όμορφης Έλενας. Ο Κάστρο σκοπεύει να δώσει ένα τέλος σε αυτόν τον ερωτικό ανταγωνισμό κάνοντας μία πρωτότυπη πρόταση στον Τσε. Μία παρτίδα σκάκι, την οποία όποιος κερδίσει τότε κερδίζει την Έλενα. Αλλά δεν πρόκειται για μία απλή παρτίδα. Οι κανόνες αλλάζουν και νικητής αναδεικνύεται εκείνος που θα πάρει τη βασίλισσα και όχι το βασιλιά. Την παρτίδα την κερδίζει ο Φιντέλ. Στο τέλος όμως είναι η Έλενα που θα κάνει την επιλογή της…

Σκηνή 1 εσωτερική βράδυ Γραφείο Φιντέλ Ξενοδοχείο Saratoga στην Αβάνα

Είναι βραδάκι της 23^ης Φεβρουαρίου 1961. Ο Φιντέλ Κάστρο κάθεται στο γραφείο του στο ξενοδοχείο Saratoga, φορώντας τα στρατιωτικά του και καπνίζοντας αρειμανίως, το τσιγάρο του. Περιμένει, από στιγμή σε στιγμή, να φανεί ο Τσε. Η σημαία της Επανάστασης ξεδιπλώνεται περήφανα πάνω από το γραφείο του Commandate. Πάνω σε αυτό βλέπουμε ένα πορσελάνινο σκάκι, από εκείνα του ξενοδοχείου, με τα πιόνια στημένα. Για μια στιγμή ο Φιντέλ αφήνει το τσιγάρο του στο τασάκι στα δεξιά του και σκύβει προς τη σκακιέρα. Παρατηρεί προσεκτικά το σκάκι ενώ παράλληλα τοποθετεί το δεξί του χέρι στηρίζοντας το κάτω σαγώνι του. Είναι αρκετά προβληματισμένος. Η όψη του προσώπου του το δείχνει ξεκάθαρα. Ταυτόχρονα με αυτές τις κινήσεις ακούγεται η σκέψη του.

Φιντέλ (Voice over)

Μαζί με τον Σύντροφο στην επανάσταση και τώρα; Άραγε, αξίζει να δοκιμαστεί η φιλία μας για μια γυναίκα;

Ξεφυσά βαρυγκομώντας.

Δεν προλαβαίνει ν’αποσώσει τη σκέψη του και τον πλησιάζει ο Τσε που μπαίνει από την πόρτα πίσω του, ντυμένος επίσης στρατιωτικά και φορώντας τον μαύρο του μπερέ. Ο Φιντέλ, βυθισμένος στις σκέψεις του, δεν τον αντιλαμβάνεται, ώσπου ο Τσε τον ακουμπά μαλακά στην δεξιά ωμοπλάτη.

Φιντέλ

Πάντα αθόρυβος, όπως η γάτα, Σύντροφε Τσε!

Τσε

Ποιος είναι ο δάσκαλος μου όμως;

Ο Φιντέλ χαμογελά με ένα μειδίαμα και δείχνει τη θέση απέναντί του.

Φιντέλ

Κάθισε Σύντροφε!

Ο Τσε κάθεται.

Όταν ο Τσε παίρνει τη θέση του απέναντι από τον Φιντέλ σηκώνει το βλέμμα του προς το μέρος του. Τα βλέμματά τους διασταυρώνονται. Κυττάζει ο ένας τον άλλον με έκδηλη την αμηχανία στα πρόσωπά τους... Κάθονται έτσι σιωπηλοί για αρκετά δεύτερα.

Φιντέλ

Έρχομαι κατ’ ευθείαν στο θέμα Σύντροφε. Σε κάλεσα εδώ, όχι τόσο για τη νέα σου θέση, την οποία αξίζεις και με το παραπάνω, μα για το άλλο…

Τσε

Καταλαβαίνω…

Φιντέλ

Μια παρτίδα σκάκι η ζωή. Άλλες φορές χάνουμε, άλλες κερδίζουμε. Λοιπόν τι λες; Παίζουμε;

Τσε

Μάλιστα! Την Έλενα σε μια παρτίδα σκάκι. Δεν ξέρω, μου φαίνεται λίγο…

Φιντέλ

Έναν ολόκληρο χρόνο παλεύουμε για την καρδιά της. Βλέπεις, η ζωή τα έφερε έτσι και είμαστε απέναντι σε αυτό. Ε, λοιπόν, δίνουμε ένα τέλος τώρα!

Τσε

Καταλαβαίνω…

Φιντέλ

Μόνο που έκανα μια αλλαγή…

Τσε

Δηλαδή;

Φιντέλ

Νικητής θα είναι εκείνος που θα πάρει τη Βασίλισσα!

Τα τελευταία λόγια του Φιντέλ κάνουν τον Τσε να πάρει τα μάτια του από εκείνον και να εστιάσει το βλέμμα του για λίγο στο κενό…  

Σκηνή 2 Εσωτερική Γραφείο Φιντέλ μετά από 2 ώρες

Στον Φιντέλ απομένουν ο αξιωματικός, ο πύργος και η Βασίλισσα ενώ στον Τσε μόνο η Βασίλισσα. Η αγωνία είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Ο Φιντέλ κάνει την τελευταία του κίνηση.

Φιντέλ

Check Mat Σύντροφε!

Με το που τελειώνει τη φράση του ο Φιντέλ ο Τσε σκύβει και κυττάζει το σκάκι με ένα βλέμμα απλανές, χαμένο. Στη συνέχεια επανέρχεται στη θέση του, βγάζει ένα τσιγάρο από την τσέπη του στρατιωτικού του σακακιού, το βάζει στο στόμα του, τραβάει μια τζούρα και μετά λέει με ύφος τάχα αδιάφορο για να κρύψει τη στεναχώρια του.

Τσε

Όπως φαίνεται Σύντροφε η Έλενα είναι δική σου!

Ο Φιντέλ δεν χαίρεται τη νίκη του. Στο πρόσωπο του εκδηλώνεται η θλίψη. Είναι εμφανής όταν τον κυττάς από κοντά. Τα μάτια του σχεδόν βουρκώνουν.

Μετά από λίγα δευτερόλεπτα μπαίνει στο γραφείο η Έλενα. Φορά μαύρο μπερέ, ένα μαυροκόκκινο κασκόλ, μία χακί ζακέτα και μία ιδίου χρώματος στρατιωτική μπλούζα. Κατευθύνεται προς το μέρος τους και τους χαιρετά.

Έλενα

Καλησπέρα Σύντροφοι!

Φιντέλ και Τσε ανταποδίδουν. Στη συνέχεια ο Φιντέλ απευθύνεται στην Έλενα:

Φιντέλ

Κάθισε Συντρόφισα.

Η Έλενα παίρνει την καρέκλα και κάθεται ακριβώς κάτω  από τη σημαία, έχοντας αριστερά της τον Τσε και δεξιά της τον Φιντέλ. Αφού καθίσει ρίχνει ματιές δεξιά κι αριστερά και στους δύο. Έπειτα, βγάζει από τη ζακέτα της ένα τσιγάρο κι έναν αναπτήρα. Βάζει το τσιγάρο στο στόμα και το ανάβει. Με την πρώτη τζούρα γυρίζει προς τον Τσε ξεφυσώντας ελαφρά και αισθησιακά τον καπνό προς το μέρος του ενώ ταυτόχρονα στο πρόσωπό της διαγράφεται ένα μειδίαμα γεμάτο υπόσχεση. Ο Φιντέλ τότε καταλαβαίνει… Την ίδια στιγμή ξεκινά να παίζει το Bella Ciao.

Μετά από ελάχιστα δεύτερα ο Φιντέλ σηκώνεται. Φοράει το στρατιωτικό του τζόκεϋ και απευθυνόμενος και στους δύο λέει:

Φιντέλ

Σύντροφοι, η πατρίδα με καλεί!

Με τη φράση αυτή δείχνει με τα μάτια του τη σημαία

Φιντέλ (συνεχίζει)

La revolución tomó un día (η Επανάσταση άργησε μια ημέρα)!

O Φιντέλ γυρίζει και κατευθύνεται προς την έξοδο κι ένα δάκρυ κυλά απ'ο το μάγουλό του...

Deep Purple

Μετά τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας το 1991 επιστρέφουν. Δεν είναι η πλήρης σύνθεση (o John Lord δυστυχώς δε ζει πια, αλλά κι ο Ritcie Blackmore απέχει) όμως ενώνουν 3 γενιές.

Mistreated (κακομεταχειρισμένος)

Ένα τραγούδι μια σύγχρονη τραγωδία. Η ιστορία εκείνου που τον άφησε η κοπέλα του και απεγνωσμένος πήρε τους δρόμους βιώνοντας την απόρριψη, την κακομεταχείριση. Η εξιστόρηση του βιασμού της απογοητευμένης ανδρικής ψυχής. Γιατί υπάρχουν και τέτοιοι... Φυσικά, πέραν της μαγικής Feder του Ritcie, τα φωνητικά είναι που προσδίδουν την τεράστια αυτή δραματικότητα. Σε αυτό το κομμάτι μιλά η φωνή της ψυχής η οποία βγαίνει μπροστά αθέλητα κρυμμένη...

Η εκτέλεση είναι μοναδική και μπροστά σε 500.000 κόσμο στην Καλιφόρνια το 1974 (California Jam).

Άδηλη Άνασσα

Ηλιοστάλαγμα στην καρδιά μου η Άδηλη Ανάσα της!

Κι η στιγμή γίνεται παιδί του αιώνα

παίζοντας πεσσούς στο μαγεμένο πεζούλι

του Αυγερινού Κρίνου!

Δ.Ρ

Warriors

Η Ταινία Warriors βγήκε στους κινηματογράφους τον Φεβρουάριο του 1979. Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Sol Yurick του 1965, το οποίο, με τη σειρά του, βασίστηκε στο κλασσικό σύγγραμμα της αρχαιοελληνικής γραμματείας: Κύρου Ανάβασις από τον Ξενοφώντα. O Σκηνοθέτης Walter Hill το αποκαλύπτει στην ανανεωμένη έκδοση του DVD που βγήκε το 2005.

Η ιστορία επικεντρώνεται σε μια συμμορία της Νέας Υόρκης που πρέπει να κάνει ένα επικίνδυνο ταξίδι 48 χιλιομέτρων, από το βόρειο άκρο του Μπρονξ έως τα "λημέρια" τους στο Κόνι Άιλαντ (Coney Island) στο νότιο Μπρούκλιν. Ο λόγος είναι πως όλες οι συμμορίες της Νέας Υόρκης και των περιχώρων τους κυνηγούν επειδή κατηγορούνται για τη δολοφονία του Cyrus, του αρχηγού της πολυπληθέστερης και ισχυρότερης συμμορίας όλης της πολιτείας. Στην πραγματικότητα τον Cyrus τον πυροβόλησε ένας λακές της αστυνομίας γιατί σκόπευε να ενώσει όλες τις συμμορίες και να αναλάβει τον έλεγχο της Νέας Υόρκης.

Στην πορεία η αλήθεια φανερώνεται και οι ένοχοι, μία μικροσυμμορία της περιοχής, τιμωρούνται όπως τους αξίζει.

Η ταινία διαδραματίζεται, ολόκληρη, μέσα σε ένα βράδυ. Πρόκειται για μία επική ταινία με ήρωες όλων των αποχρώσεων: Καθαρούς χαρακτήρες, ψευτόμαγκες, ρουφιάνους, λακέδες, πιόνια. Μία μικρογραφία της αμερικανικής κοινωνίας του τέλους της δεκαετίας του ’70. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός της συνθηματικής επικοινωνίας μεταξύ των συμμοριών μέσω του ραδιοφώνου και μίας συγκεκριμένης μουσικής εκπομπής. Ο αλληγορικός λόγος της εκφωνήτριας έχει μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου. Από την άλλη, η σκηνή όπου παραδίδεται το περίστροφο από χέρι σε χέρι και η στιγμή της εκπυρσοκρότησης δείχνουν το μέγεθος της εκ των έσω προδοσίας.

Το ερωτικό στοιχείο δεν λείπει. Εκλαμβάνεται όμως με έναν ιδιαίτερο τρόπο καθόσον παρουσιάζεται ως ένας λανθάνων ερωτισμός μεταξύ του αρχηγού των Warriors (Michael Beck) και της Mercy (Deborah Van Valkenburgh). Η σκηνή που φιλιούνται πάνω στις γραμμές του νεοϋρκέζικου μετρό με τον συρμό να περνά ταχύτατα από τη διπλανή γραμμή είναι χαρακτηριστική. Όπως το ίδιο σημαντική και έμπλεη κοινωνικού νοήματος είναι η σκηνή μέσα στον συρμό με τον πρωταγωνιστή, την κοπέλα του και τα πλουσιόπαιδα. Σε μία κοινωνία της αφθονίας οι παρίες των νεοϋρκέζικων συμμοριών και ειδικά οι Warriors αποδεικνύονται άτομα με τιμή και σεβασμό έναντι των κοινών που τους δένουν. Αυτή η στάση είναι που τους δίνει τη δύναμη και το θάρρος να συνεχίσουν, να παλέψουν για την επιβίωσή τους και να γυρίσουν στην Ιθάκη τους, το Coney Island.  

Η ταινία, πλέον, έχει γίνει cult και έχει φανατικούς θαυμαστές.

Άψογες οι ερμηνείες σε ένα στιβαρό σενάριο με μία υποδειγματική σκηνοθεσία. Αναφερόμενος στη σκηνή της μάχης στις τουαλέτες προς το τέλος ο Walter HIll ανέφερε ότι τις κατασκεύασαν και πως η συγκεκριμένη λήψη ήταν από τις πιο δύσκολες.

Έρωτας κι Επανάσταση

Η Επανάσταση είναι μία διαρκής εσωτερική διεργασία σε μία ψυχή που δεν συμβιβάζεται με το άδικο, την υποταγή, τα ψίχουλα που της πετάνε για να την ξεγελάσουν. Δεν έχει να κάνει με ψευτονταηλίκια ούτε δηθενικά φτιασιδώματα για το θεαθήναι, μήτε με τη μόδα (όπως την αντιμετωπίζουν ορισμένα κακομαθημένα) και είναι απέναντι από το pay list των επαγγελματιών επαναστατών και των πάσης φύσεως "καλοθελητών"!

Καθάριο, άδολο νου με δυνατά παλλόμενη καρδιά και η πρώτη πράξη αντίστασης είναι γεγονός! Γιατί το Πάθος της Επανάστασης μόνο με εκείνο του πραγματικού Έρωτα συγκρίνεται. Έρωτας κι Επανάσταση δύο έννοιες που ταυτίζονται στου φλογισμένου πόθου την ατραπό! Άλλωστε, όπως λέει κι ο ποιητής: "Η Επανάσταση κι ο Έρωτας έχουν το ίδιο δυνατό κόκκινο χρώμα"!

Δ.Ρ

Μία υπέροχη ημέρα

Σενάριο με αφορμή το τραγούδι του Lou Reed Perfect day.

Σκηνή 1. Εσωτερική – Πρωί – Δωμάτιο Bruce

Ο Bruce ξεφυλλίζει το album της ζωής του καθισμένος στο γραφείο του που είναι στο δωμάτιο του. Όλη τη νύχτα ξαγρυπνά έχοντας το μπροστά του ενώ η φωτογραφία της, μέσα σε μια μικρή ξύλινη κορνίζα, είναι τοποθετημένη πάνω στο γραφείο, ακριβώς απέναντί του. Στα δεξιά του είναι αναμμένο το πορτατίφ, τη λάμπα του οποίου την έχει εστιάσει στο album. Χωρίς να το καταλάβει ξημερώνει. Το ηλιόλουστο μαγιάτικο πρωινό αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία του στο δωμάτιο. Μια δέσμη από παιχνιδιάρικες ηλιακτίδες ξεπροβάλλουν από το κενό μεταξύ των δύο κουρτινών του παραθύρου. Ξεχύνονται στο δωμάτιο εξορίζοντας και τα τελευταία ίχνη του σκοταδιού. Ξαφνικά, μία μικρή αχτίδα ξεφεύγει και πέφτει στο πρόσωπο του από τ’ αριστερά καθώς το γραφείο βρίσκεται απέναντι από το παράθυρο. Με το που φωτίζει το πρόσωπό του η πονηρή ηλιακτίδα κλείνει, ενστικτωδώς, τα μάτια και μετακινείται λίγο προς τα δεξιά, σβήνοντας παράλληλα με το αντίστοιχο χέρι το πορτατίφ. Στη συνέχεια φέρνει το αριστερό του χέρι κάτω από το σαγόνι του και ανασηκώνει αργά τα μάτια του από το album. Τώρα κυττάζει προς το παράθυρο με ένα βλέμμα αναστοχαστικό, το οποίο αποτυπώνεται σε όλη την έκφραση του προσώπου του.

Στέκεται για λίγα λεπτά έτσι, μετέωρος μεταξύ πραγματικού και φανταστικού. Ώσπου… Η πόρτα πίσω του αριστερά ανοίγει και μπαίνει μέσα μια γυναικεία φιγούρα. Είναι εκείνη! Η Amanda του! Ο Bruce στρέφει το κεφάλι του προς το μέρος της. Μένει ενεός! Η Amanda κλείνει την πόρτα και κάνει μερικά βήματα να τον πλησιάσει. Οι ηλιακτίδες τη λούζουν. Πάνω από το κεφάλι της σχηματίζεται ένα ηλιακό φωτοστέφανο. Τα βλέμματά τους διασταυρώνονται. Η Amanda παίρνει την πρωτοβουλία να μιλήσει.

Amanda

Καλημέρα!

Περνούν αρκετά δευτερόλεπτα. Ο Bruce παραμένει αμίλητος.

Amanda (συνεχίζει)

Πανέμορφη η σημερινή ημέρα! Τι λες; Τα ξεχνάμε όλα; Πάμε μια βόλτα στο διπλανό άλσος; Εκεί που πρωτογνωριστήκαμε;

Περνούν μερικά ακόμη δεύτερα σιωπής. Στη συνέχεια ο Bruce σηκώνεται. Πλησιάζει προς το μέρος της. Καθώς είναι πιο ψηλός σκύβει και φέρνει το στόμα του μισή ανάσα από το δικό της. Εκείνη δεν αντιστέκεται. Φέρνει μάλιστα η ίδια το στόμα της στο δικό του. Φιλιούνται παθιασμένα!

Σκηνή 2. Εξωτερική – Ημέρα – Άλσος

Το πρωινό αφήνει τη θέση του σε μία ηλιοστάλακτη ημέρα γεμάτη υποσχέσεις. Η μαγιάτικη βλάστηση στο άλσος οργιάζει. Οι ανθισμένες Μανόλιες, δεξιά κι αριστερά του χωμάτινου μονοπατιού, με τις τελευταίες δροσοσταλίδες της νύχτας στα φύλλα τους διαθλούν τις ηλιακτίδες δίνοντας μιαν εντυπωσιακή φωτεινότητα σε όλη του την έκταση. Τα άνθη τους μεθυστικά. Κάπου, κάπου, στο μέσον του μονοπατιού ξεπροβάλλουν κάποιες μοναχικές μαργαρίτες. Τ’ αγριολούλουδα ξυπνούν από το νυκτερινό τους ύπνο προσφέροντας μιαν ανεπανάληπτη χρωματική πανδαισία.  Τα κρίνα σε καλούν να τα φιλήσεις. Τα Ρόδα του Μάη όμως κλέβουν την παράσταση. Ο Bruce και η Amanda περπατούν, χέρι-χέρι, στο άλσος τερπόμενοι το θαύμα της μαγιάτικης φύσης. Ο Bruce πλησιάζει μιαν ανθισμένη τριανταφυλλιά στα δεξιά του. Τα Ρόδα της είναι βαθιά κόκκινα όπως το μπρούσκο. Κοντοστέκεται για λίγο και σιγοψιθυρίζει μερικούς στίχους.

Bruce

Ρόδα αμάραντα

Ρόδα καλλίμορφα

Ρόδα τερψίψυχα

Ρόδα μυροσμιλεμένα

Άσπιλης σύλληψης παιδιά.

Της όμορφης καρδιάς αλκή

και της ψυχής το σφρίγος...

Η Amanda δίπλα του χαμογελά λέγοντας.

Amanda

Τι όμορφο!

Ο Bruce σκύβει, κόβει ένα τριαντάφυλλο και της το προσφέρει.

Bruce

Έμπνευση της στιγμής!

Η Amanda παίρνει το τριαντάφυλλο και του δίνει ένα γλυκό φιλί!

Bruce (συνεχίζει)

Πάμε στον Ζωολογικό κήπο του άλσους;

Amanda

Πάμε!

Στη διακλάδωση, μετά από πενήντα μέτρα, στρίβουν αριστερά και μετά από εκατό μέτρα βρίσκονται μπροστά στον Ζωολογικό κήπο.

Σκηνή 3. Εξωτερική – Λίγο πριν το Μεσημέρι - Ζωολογικός κήπος

H Amanda και ο Bruce βρίσκονται μπροστά από τα λιοντάρια. Τα ίδια τους κυττούν ράθυμα, σχεδόν τους αγνοούν. Μοιάζουν αφημένα, παραιτημένα. Τους λείπει η ατελείωτη περιπλάνηση στη Σαβάνα, το κυνήγι για τροφή, η Ελευθερία… Τα αφήνουν και προχωρούν. Λίγο πιο πέρα είναι ο χώρος με τις μαϊμούδες. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μαϊμουδάκια. Όταν τα πλησιάζουν εκείνα τους αντιλαμβάνονται. Τα ζώα τότε γίνονται ανήσυχα. Την ίδια στιγμή ένας υπάλληλος του κήπου κατευθύνεται προς τα εκεί κρατώντας έναν μεγάλο κουβά με την τροφή τους που δεν είναι άλλη από μπανάνες. Η Amanda επιταχύνει το βήμα της και τον φθάνει.

Amanda

Μου επιτρέπετε; Θα ήθελα να τα ταΐσω.

Υπάλληλος

Μην τα βλέπεις έτσι χαριτωμένα. Είναι επικίνδυνα…

Amanda

Σας παρακαλώ!

Ο υπάλληλος δείχνει σκεπτικός. Στο τέλος κάνει μία καταφατική κίνηση με το κεφάλι του. Η Amanda, τότε, σκύβει, παίρνει δύο μπανάνες και στη συνέχεια πηγαίνει στα μαϊμουδάκια. Εκείνα, βλέποντάς την να έρχεται προς το μέρος τους, αρχίζουν να φωνάζουν. Μόλις όμως έρχεται κοντά ξαφνικά σταματούν. Αρχίζουν, τώρα, να την παρατηρούν. Τα μάτια τους κινούνται γρήγορα, από τα πάνω προς τα κάτω και αντίστροφα, εν είδει ακτινογραφίας. Ηρεμούν, οσμίζονται τη φιλικότητα. Η Amanda απλώνει τις παλάμες της προτείνοντάς τους τις μπανάνες. Εκείνα βγάζουν τα χεράκια τους και τις παίρνουν. Στη θέα αυτής της σκηνής ο Bruce χαμογελά ενώ, ταυτόχρονα, αποφασίζει να συνδράμει την Amanda. Έτσι, πηγαίνει προς τον υπάλληλο, παίρνει μερικές μπανάνες και κατευθύνεται προς εκείνη. Τα ζώα δεν αντιδρούν. Καταλαβαίνουν… Τότε αρχίζει ένας άτυπος διαγωνισμός μεταξύ των δύο για το ποιος θα ταΐσει τα περισσότερα μαϊμουδάκια. Τα γέλια και τα πειράγματα μεταξύ τους αντηχούν σε ολόκληρο τον ζωολογικό κήπο. Λίγο πιο κάτω ένα ζευγάρι Καμηλοπαρδάλεων, με εκείνους τους χαρακτηριστικούς μακριούς τους λαιμούς, γυρίζουν προς το μέρος τους ενώ τα λιοντάρια δείχνουν να ξυπνούν από τον λήθαργο της απραξίας αφού σηκώνονται και κυττούν προς το ζευγάρι που τολμά να σπάσει την καθημερινή μονοτονία τους.

Κάποια η στιγμή η Amanda λέει.

Amanda

Τι όμορφα είναι, μα κουράστηκα. Η αλήθεια είναι ότι πεινάω κιόλας!

Ο Bruce, αφού δίνει και την τελευταία μπανάνα, απαντά.

Bruce

Το Adagio βρίσκεται πάντα στη βορεινή πλευρά του άλσους.

  

Σκηνή 4. Εξωτερική – Μεσημέρι προς Απόγευμα - Εστιατόριο Adagio

Προς το μεσημέρι η ζέστη δυναμώνει. Ο Bruce και η Amanda κάθονται στην αυλή του εστιατορίου Adagio κάτω από τη σκιά της τέντας. Κρατούν στα αλληλοδιαπλεκόμενα τους χέρια δύο ποτήρια με Ισπανική Sangria. Πίνουν από το ποτήρι τους και μετά πίνουν ο ένας από το ποτήρι του άλλου. Ακολουθεί ένα καυτό φιλί στο στόμα. Τα βλέμματά τους, στη συνέχεια, διασταυρώνονται. Περνούν μερικά δεύτερα όπου ο ήχος της σιωπής κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα. Έπειτα, ο Bruce εξωτερικεύει τη σκέψη του μονολογώντας.

Bruce

Άκρατος Οίνος βαθυκόκκινος

ευφραίνων την Καρδίαν

υγραίνοντας τα Χείλεα

κατάσαρκα στην ηδονή!

Κι οι γλώσσες αλληλογλυκοσμιλεύονται

εσόμενες εις σάρκαν μίαν…

H Amanda τον κυττάζει τώρα ακόμη πιο βαθιά στα μάτια λέγοντας.

Amanda

Ο ποιητής μου!

Ακολουθεί, για ακόμη μία φορά, σιωπή για ένα διάστημα.

Amanda (συνεχίζει)

Ξέρεις, το Cinepolis παίζει το Cine Paradiso του Giuseppe Tornatore.

Το βλέμμα του Bruce δεν φεύγει στιγμή από την Amanda. Μετά από κάποια δεύτερα της χαμογελά ενώ παράλληλα κάνει ένα νεύμα κατάφασης.

  

Σκηνή 5. Εξωτερική – Απόγευμα - Cinepolis

Το Cinepolis είναι ένας παλαιός θερινός Κινηματογράφος. Είναι δέκα λεπτά δρόμος με τα πόδια από το άλσος. Ο κόσμος δεν είνει πολύς. Κυρίως ζευγάρια. Οι ήρωες μας βρίσκονται αγκαλιασμένοι, κάπου στη μέση του Κινηματογράφου, ανταλλάσοντας, ενίοτε, κλεφτά φιλιά. Το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα ζευγάρια. Ώσπου η ταινία φθάνει στην κορύφωση της. Η τελευταία σκηνή είναι συγκλονιστική. Ο πρωταγωνιστής, ευρισκόμενος μόνος του στην αίθουσα, παρακολουθεί τις κομμένες, από τον αυστηρό ιερέα του χωριού, σκηνές με τα συνεχή φιλιά, στην αρχή εκστασιασμένος ενώ, στη συνέχεια, τα μάτια του βουρκώνουν. Έτσι περιέρχεται σε μία κατάσταση χαρμολύπης. Η μουσική του Ennio Morricone καθηλώνει! Η Amanda γυρίζει προς τον Bruce.

Amanda

Μία στάλα άλικου έρωτα και το ανταριασμένο πάθος γεννιέται!

Bruce

Θα έρθεις στο σπίτι;

Στο άκουσμα της πρότασης του η Amanda τού δίνει ένα ακόμη φιλί για να δείξει πως συμφωνεί.

Σκηνή 6. Εσωτερική – Βράδυ -  Δωμάτιο Bruce

Η Amanda και ο Bruce, όρθιοι, αγκαλιάζονται στο δωμάτιο του. Στη συνέχεια πέφτουν στο κρεββάτι και κάνουν παθιασμένο έρωτα. Όταν τελειώνουν ο Bruce τη φιλά στο μέτωπο. Η Amanda νιώθει τώρα την ευτυχία να τη στέλνει σε άλλες διαστάσεις.

Amanda (voice over ακούμε τη σκέψη της)

Τι τέλεια μέρα σήμερα! Δε θέλω να τελειώσει! Θεέ μου, πόσο τον αγαπώ!

Ο Bruce σηκώνεται. Δεν προλαβαίνει να κάνει δύο βήματα και σωριάζεται στο πάτωμα. Η Amanda το βλέπει και τινάζεται από το κρεββάτι! Πηγαίνει προς το μέρος του και στέκεται από πάνω. Τον σκουντά με μιαν ανήσυχη φωνή που σταδιακά μετατρέπεται σε σπαρακτική.

Amanda

Bruce, αγάπη μου! Bruce! Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό!

Η Amanda τοποθετεί το χέρι της στον σφυγμό του Bruce. Τίποτα!

Amanda (συνεχίζει)

Μη με αφήνεις αγαπημένε μου! Μην πηγαίνεις εκεί που δεν μπορώ να σ’ακολουθήσω! Όχι!!!

Κατευθύνεται προς το γραφείο. Εκεί υπάρχει ένα τηλέφωνο. Πρόθεσή της είναι να καλέσει ασθενοφόρο παίρνοντας τον αριθμό άμεσης βοήθειας. Καθώς δεν τον θυμάται ψάχνει στο γραφείο μήπως βρει κάτι. Κατά το ψάξιμο προσέχει πως το κάτω συρτάρι στη δεξιά πλευρά του γραφείου είναι μισάνοιχτο. Της κάνει εντύπωση γιατί το πάνω που δοκιμάζει να ανοίξει είναι κλειστό. Ανοίγει λοιπόν το κάτω συρτάρι ελπίζοντας να βρει τον αριθμό. Κάτω από αρκετά χαρτιά με ποιήματα βρίσκει μία ιατρική γνωμάτευση από ένα γιατρό ονόματι Woodhaouz. Η γνωμάτευση το γράφει ξεκάθαρα: O Bruce έχει δυόμισι με τρεις μήνες ζωής. Πάσχει από μία καλπάζουσα μορφή καρκίνου στο Πάγκρεας και δεν επιδέχεται εγχείρηση. Η ημερομηνία στη γνωμάτευση αναγράφει: 2 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους! Τρεις μήνες πριν…

Σκηνή 7. Εσωτερική – Πρωί – Δωμάτιο Bruce

Ο Bruce ξυπνά απότομα. Ο εφιάλτης που βλέπει είναι τόσο ζωντανός που κρύος ιδρώτας τον περιλούζει. Το αθλητικό του φανελάκι, στη στιγμή, μουσκεύει από τον ιδρώτα. Στο όνειρο του βλέπει ότι χωρίζει με την Amanda, πως ξανασμίγουν, περνούν μία υπέροχη ημέρα αλλά στο τέλος ο ίδιος πεθαίνει. Σηκώνεται και κατευθύνεται προς το μπάνιο. Βάζει το κεφάλι του κάτω από τη βρύση του νιπτήρα και την ανοίγει στο τέρμα προσπαθώντας να ξορκίσει το κακό. Αφού σκουπίζεται γυρίζει στο κρεββάτι. Η Amanda δείχνει να κοιμάται δίπλα του. Κάθεται στο κρεββάτι, σκύβει προς το μέρος της  και της δίνει ένα φιλί στο μάγουλο. Διαπιστώνει όμως πως το σώμα της είναι κρύο. Τη σκουντά. Εκείνη δεν αποκρίνεται. Τη σκουντά ξανά. Τίποτα! Περνούν λίγα λεπτά. Ο ιδρώτας επανέρχεται στο πρόσωπο του, πιο έντονος αυτή τη φορά. Ανασηκώνοντας το βλέμμα του βλέπει στον καθρέφτη που βρίσκεται από τη μεριά της Amanda γραμμένο με βαθύ κόκκινο κραγιόν: “Αγάπα με!” Στρέφει πάλι το βλέμμα του στην αγαπημένη του. Βάζει το χέρι του στο σφυγμό της. Δεν έχει σφυγμό! Σηκώνεται από το κρεββάτι και κατευθύνεται προς το γραφείο. Σηκώνει το ακουστικό και καλεί ασθενοφόρο.

Σκηνή 8. Εσωτερική – Πρωί – Δωμάτιο Bruce

Μετά από είκοσι λεπτά καταφθάνει το ασθενοφόρο έξω από το σπίτι, που είναι μονοκατοικία. Οι διασώστες χτυπούν το κουδούνι. Ο Bruce ανοίγει. Μπαίνουν μέσα. Είναι δύο. Βλέπουν την Amanda ξαπλωμένη στο κρεββάτι και τον Bruce να κάθεται σε μία καρέκλα δίπλα της, κρατώντας το άψυχο παγωμένο χέρι της. Ο ένας κατευθύνεται προς το μέρος τους. Τοποθετεί το χέρι του στον σφυγμό της, κυττάζει τον Bruce και λέει.

Διασώστης ασθενοφόρου

Είναι νεκρή. Πρέπει να πέθανε κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μάλλον πρόκειται για ανακοπή.

Bruce

Ανακοπή στα εικοσιοκτώ της;

Διασώστης ασθενοφόρου

Αν υπάρχει κάποιο σοβαρό καρδιακό νόσημα τίποτα δεν αποκλείεται!

Η Amanda κείτεται μπροστά του άπνοη. Μία πανέμορφη μα άψυχη ψυχή πάνω στα κόκκινα σεντόνια της νυκτερινής ηδονής. Η καρδιά της την έχει προδώσει. Οι διασώστες την τοποθετούν στο φορείο. Τη σκεπάζουν ολόκληρη με το απρόσωπο κρύο λευκό σεντόνι του ασθενοφόρου ώστε να τη μεταφέρουν στο νοσοκομείο για την επίσημη ιατρική γνωμάτευση.

Οι διασώστες φεύγουν. Με το που κλείνει την πόρτα ο Bruce στέκεται για λίγο μετέωρος. Ύστερα, κάθεται στο γραφείο του, κυττώντας με ένα απλανές βλέμμα το άπειρο... Μετά από μερικά λεπτά κατεβάζει τα μάτια του και κυττά στο πάτωμα. Δεν περνούν παρά μερικά δεύτερα κι έρχεται από έξω ο ήχος της μηχανής ενός αυτοκινήτου. Ταυτόχρονα ακούγεται μουσική. Ο Bruce αντιλαμβάνεται ποιο τραγούδι παίζει. Είναι το Perfect Day του Lou Reed. Ανασηκώνει το βλέμμα του και κυττά προς το παράθυρο. Εκεί διακρίνει το φάσμα της Amanda. Με το που απομακρύνεται το αυτοκίνητο και χάνεται, σταδιακά, η μουσική το φάσμα της εξαφανίζεται στο επέκεινα…