Η φευγαλέα ανάσα του
νυκτερινού ανέμου
χαϊδεύει ηδονικά το
παραθύρι
ψιθυρίζοντας της:
Τώρα ζεις πραγματικά!
Appassionata
(Παθιασμένα).
Κι η παγωνιά λιώνει
γίνεται θαλπωρή
ζέση, φλόγα θαλλερή
ελεύθερη πια στην
ψυχή!
Το δώρο της νύχτας στον
μυστικό κήπο των ονείρων σου!
Δ.Ρ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου