Νυκτόλυκοι

Δεν είμαι νυκτοπούλι.

Είμ' ένας Νυκτόλυκος,

το πιο επικίνδυνο αρπακτικό της νύχτας.

Κάθε ουρλιαχτό

και μία ξεχωριστή κραυγή

αυθυπαρξίας...

Τρεις μετά τα Μεσάνυχτα

κι η πόλη αναπαυμένη

κάτω απ' τα μαύρα σκοταδίσια φτερά.

Κοιμάται τον ύπνο του δικαίου

αλλά και του αδίκου.

Ο Μορφέας σκέπασε τα μάτια τους

κρύβοντας τον κόσμο

στις γεμάτες "υποσχέσεις" αγκάλες του.

Κι όμως!

Οι μοναχικοί Νυκτόλυκοι ξεσκίζουν

τη μαύρη ανατριχίλα.

Τα ουρλιαχτά τους την κατατρώγουν

δίνοντας της τον υπέρτατο πόνο,

αυτόν που την πεθαίνει στην σκέψη του

και μόνο!

Τον πόνο τής χαραυγής!

Δ.Ρ