In Time

“Weiss: Καλλίτερα να πεθάνουν πολλοί για να παραμείνουν ορισμένοι αθάνατοι...

Walas: Είναι προτιμότερο να μην είναι κανείς αθάνατος εάν έστω και ένας έπρεπε να       πεθάνει...”

Η ταινία "In Time" βγήκε στις αίθουσες το 2011. Πρόκειται για έναν δυστοπικό κόσμο όπου ο χρόνος είναι το χρήμα και όποιος δεν τον διαθέτει απλά χάνει τη ζωή του. Περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον σημερινό κόσμο, μόνο που οι άνθρωποι εκείνου τα βιώνουν σε πολλαπλάσια ένταση. Οι φτωχοί στα γκέτο κυνηγούν και το δευτερόλεπτο. Για παράδειγμα, την μία ημέρα ο καφές στοίχιζε 3 λεπτά και την επόμενη 4. Οι κρατήσεις από την καθημερινή εργασία παίρνουν την ανιούσα κάθε τρεις και λίγο. Τα δάνεια με δυσβάστακτα επιτόκια, την ίδια στιγμή που οι δρόμοι, σε ημερήσια βάση, γεμίζουν με νεκρούς.

Ταυτόχρονα, σε έναν παράλληλο κόσμο, στο New Greenwich οι προνομιούχοι της Ελίτ ζουν στη χλιδή με εκατομμύρια έτη να κυκλοφορούν και ν' αλλάζουν χέρια όπως τα πιο ευτελή πράγματα. Εάν μπορούσαν θα το έπρατταν και στην πραγματικότητα ώστε να κρατούν περισσότερο αλυσοδεμένο το πόπολο. Ο Justin Timberlake σε ρόλο ενός σύγχρονου Ρομπέν των Δασών έχει ορκιστεί να το ανατρέψει και το καταφέρνει με τη βοήθεια της κόρης του πλουσιότερου από την ακριβή ζώνη του New Greenwich. Ως άλλοι Bonnie and Clyde το ζεύγος ληστεύει τις τράπεζες του αρχιτοκογλύφου μοιράζοντας χρόνο και χαμόγελα στους απελπισμένους.

Πέντε οι δραματικές σκηνές:

Στην 1η όταν ο επιφανής που βαρέθηκε να ζει μετρά τα τελευταία του δεύτερα πριν πεθάνει, αφού προηγουμένως είχε μεταβιβάσει έναν αιώνα στον πρωταγωνιστή.

Στη 2η όταν ο Justin έχοντας ήδη τον αιώνα δεν προλαβαίνει για ελάχιστα δεύτερα να δώσει χρόνο στη μητέρα του η οποία πεθαίνει στα χέρια του γιατί ακρίβυνε το εισιτήριο του λεωφορείου και αναγκάστηκε να γυρίσει με τα πόδια.

Στην 3η όταν πάει η γυναίκα να πάρει δάνειο και το επιτόκιο έχει ανέβει ξανά.

Η 4η είναι η περίφημη συζήτηση μεταξύ του Μεγιστάνα Weiss και του "απόκληρου" Walas.

Η 5η και τελευταία είναι όταν ο μ@λ@κ@ς ο χρονόμπατσος πεθαίνει αφού έβαζε τον χρόνο ίσα για να του διαρκεί. Ε, στο τέλος δεν τα υπολόγισε σωστά και μας άφησε χρόνους. Αυτά, όμως, παθαίνεις όταν υπηρετείς ως αναλώσιμος τους εκμεταλλευτές...

Τη συνιστώ, ανεπιφύλακτα, σε όσους δεν την έχουν δει. Η ταινία είναι, από μόνη της, μία εικόνα ενός "αύριο" που ίσως δεν απέχει πολύ από το σήμερα. Άλλωστε βρίθει στοιχείων κοινωνικοφιλοσοφικού στοχασμού.