Πίσω στο Μέλλον Β' (Η Συνάντηση)

Το ακόλουθο αφιερώνεται στον Αναστεναγμό της ανεκπλήρωτης ευχής, εξίσου όμως στον λυγμό της ικανοποίησης της...

Είθε ο Αναστεναγμός της ανείπωτης λύπης να μεταμορφωθεί στον ηδονικό Αναστεναγμό των πιο τρελών ονείρων σας!

Άγγιξε μας με τα μαγικά σου χέρια Πανώρια Φιλότητα και η μικρή φλόγα θα θεριέψει στην αιωνιότητα...

Κάπου εκεί, λοιπόν, στο μέλλον της εναλλακτικής πραγματικότητας των παράλληλων συμπάντων…

Που σε συνάντησα;

Πότε πρωταντίκρισα το βλέμμα σου;

Το κορμί σου αδάμαστη φωτιά

εμπνέει μιαν ακόμη ποίηση.

Το φωνάζεις αύρα

και θαρρείς πως έλυσες το υπαρξιακό.

Το βαφτίζεις αιθέρα

κλείνοντας τα μάτια τ’ ουρανού.

Το καλείς Δημήτρη

παιδεύοντας τον Έρωτα…

Παρ’ όλα τα δυστοπικά φιλιά σου,

σπόροι βλαστάνοντες,

παιδιά των αρνήσεών σου,

αντέχω ακόμη κι άλλες υπάρξεις

μπορώ πάλι νέους σκοτωμούς…

Δ.Ρ